خواستم آب دهی نان دهی نه این که بر باد دهی

خواستم جان دهی بقا دهی نه این که بر فنا دهی

اگر می دانستم تو چنین می کنی با من محتاج تو

نه آب و نان و جان و بقا را می خواستم تا آن ندهی

چشم ما را دور می بینی یا خیال دیگر می کنی

به دیگران شراب ناب می دهی به آب می دهی

خوشا دلبر و خوشا ساغر و خوشا حیدر

خوشا ساز و خوشا سوز و خوشا حیدر

سوز و ساز مرا ای دلبرم با ساغر شراب

خوشا شراب و خوشا طرب و خوشا حیدر

جهان بی دوست سراب است

خیال و توهم اندر زمان است

کی توان بی دوست زیست

زندگانی بی او عذاب است

من خالی از من پرم از تو

من نیم بلکه هستم از تو

از لا در لا آمدم

مستانه وار امدم

من از آنجا امدم

بهر عشق آمدم

جانا بهارا آمد

آرام جان آمد